W Internecie można znaleźć masę informacji na temat opieki nad malutkim dzieckiem. Ale czy zawsze można im zaufać? I czy znajdziecie tam odpowiedź na KAŻDE swoje pytanie? Pierwsze 100 dni z Maluszkiem to seria krótkich i praktycznych filmów wideo. Monika Wójcik, laureatka najbardziej prestiżowego konkursu dla położnych w Polsce Co ważne, obecnie dostępne materiały obiciowe posiadają znakomite parametry użytkowe, które sprawią, że opieka nad dzieckiem będzie przyjemniejsza. Importantly, currently available upholstery materials have excellent performance parameters that will make childcare more pleasant. Ciąża i opieka nad dzieckiem jest jej obowiązkiem. Mały kociak - szczęśliwe zdarzenie lub zapowiedź szczęśliwego choć zmiennego życia. Znaczenie snu mały kot. Miauczący kot - uciążliwy proces. Być podrapanym - przeciwności. Czarny mały kot - nieszczęście. Głaskać kota - niewdzięczność koty. Śpiący kotek - spełnienie życzeń. Sen o małym kocie dla panny - Twój 8 – tygodniowy kotek-karmienie, Waga, opieka i procedury. jest to kompletny przewodnik do opieki nad 8-tygodniowym kotkiem. Dowiesz się, jak opiekować się nowym kotkiem, czego potrzebują 8 tygodniowe kociaki i jak osiedlić nowego kociaka w jego nowym życiu z rodziną. przyjrzymy się wadze kociąt. Ile karmić kotka w wieku 8 tygodni i Witajcie w Akademii Kociąt. Odpowiadamy tu na wszystkie trapiące kocich opiekunów pytania. Zobacz, jak cenną wiedzą dzielą się nasi eksperci.Korzyści płynące Opieka nad kotkiem - na co zwrócić uwagę? Jeżeli w domu zostawiasz kociaka, koniecznie musisz zapewnić mu odpowiedniego opiekuna. Opieka nad kociakiem wymaga więcej uwagi i zaangażowania, niż nad kotem dorosłym czy kocim seniorem. Pełen energii kociak potrzebuje odpowiedniej dawki rozrywki w ciągu dnia. . fot. Fotolia Chodzące własnymi ścieżkami, psotne lub złośliwe. Na temat kotów - bo o nich mowa - powstało wiele mitów, które jak to mity, nie mają wiele wspólnego z prawdą. W istocie zwierzęta te potrafią być najlepszymi kompanami na całe życie. Spróbujmy zatem rozwiać najczęściej powtarzane spośród kocich stereotypów - odpowiedzmy na 5 pytań miłośników kociaków. Koty to prawdziwe indywidua. Traktowane z troską i miłością, odwzajemnią uczucie w unikalny dla siebie sposób, sprawiając radość wszystkim domownikom. Ponadto, obcowanie z tymi zjawiskowymi zwierzętami może być świetną lekcją partnerstwa, zaradności, a przede wszystkim przyjaźni. 1. Jak dobrze interpretować zachowanie kociaka? Koty są zwierzętami terytorialnymi i potrzebują czasu na adaptację w nowym środowisku. Stąd początkowa ostrożność, czy czasami nawet nieufność, względem otoczenia. Zachowania, które ludzie mogą odczytywać jako oznaka złośliwości, są wpisane w kocią naturę. Dla przykładu, jeżeli nasz ulubieniec drapie meble - nie robi tego, by okazać niechęć domownikom. To jego wrodzona potrzeba, podobnie jak ocieranie się o nogi domowników. Koty bardzo przywiązują się do swoich domostw oraz osób dzielących je z nimi. "Dbają" o swój teren na wiele sposobów - od ugniatania legowiska, po ocieranie się wokół nóg właścicieli. Dzięki specjalnym feromonom terytorialnym, znajdującym się na ich pyszczkach, czołach, brodzie czy polikach, określają strefy zabawy, odosobnienia i bezpieczeństwa -mówi Andrzej Kłosiński, behawiorysta, psycholog, specjalista terapii zachowania zwierząt – DipCABT (Coape) NOCN. - Nie oduczymy ich przyzwyczajeń. Te kocie rytuały są przejawem zaufania wobec opiekunów. Z kolei irytujące drapanie mebli możemy wyeliminować, poprzez zapewnienie zwierzęciu drapaka - dodaje. Inną oznaką oddania kocich przyjaciół są zdobycze łowieckie. Koty przynoszą je często pod nogi opiekunów w dowód przywiązania. Także i tego nawyku nie jesteśmy wstanie wyeliminować. Możemy natomiast zaproponować miauczkowi zabawkę, np. sztuczną mysz, wypełnioną kocimiętką. W ten sposób, oprócz spokojnego sumienia, zyskamy radośnie i wspólnie spędzony czas z naszym kotem. 2. Czy kot musi polować? Warto w tym miejscu zaznaczyć, że nawet najbardziej leniwy kot nie zrezygnuje z możliwości polowania. Często pojawiający się stereotyp mówi, iż dobrze odżywiony kot nie poluje. Nie jest to prawdą. Jak na drapieżnika przystało, nigdy nie zrezygnuje z możliwości nagłego skoku na upatrzoną rzecz. Jeżeli zaś nasz futrzany przyjaciel jest ospały i nie reaguje na zachęty do zabawy, jest to powód, aby udać się z nim do lekarza weterynarii. Niespodziewane "ataki" kotów są przejawem ich ochoty na zabawę, rozumianą przez nie jako polowanie. Sytuacje te mają najczęściej miejsce, gdy kot jest znudzony. W żadnym wypadku nie są przejawem jego dwulicowości czy złośliwości. To sygnał, że zwierzę potrzebuje uwagi i zainteresowania – mówi Andrzej Kłosiński. 3. Jak powinna wyglądać kocia dieta? Dieta naszego kota powinna być dostosowana do jego potrzeb. Żaden kot nie lubi monotonii, dlatego warto wprowadzać do jego menu pokarmy o zróżnicowanych smakach. Ponadto, dobór karmy powinien być podyktowany trybem życia oraz wiekiem. Młodym kotom należy zapewnić składniki odżywcze kluczowe dla rozwoju ich mózgu i wzroku, w tym nienasycony kwas tłuszczowy omega-3 DHA. Z kolei dla długowłosych czworonogów oraz tych spędzających większość czasu w domu najlepszym rozwiązaniem będzie karma zapobiegająca formowaniu się kul włosowych. Ze względu na drapieżny charakter kotów należy zadbać o odpowiednią zawartość białka z mięsa w ich pożywieniu, niezależnie od wieku - wyjaśnia Łukasz Nowak, Product Manager, Nestle Purina. Skoro jesteśmy już przy diecie naszych mruczków, powinniśmy pamiętać, by nie serwować im stereotypowych przysmaków. Przede wszystkim zalicza się do nich mleko. Jest ono niezbędne we wczesnej fazie życia kociąt - do ok. 8 tygodnia. Co istotne, najlepszy jest dla nich pokarm matki. Układ pokarmowy dorosłych kotów źle trawi krowie mleko, co wiąże się z bólami brzucha czy biegunką. W powszechnej opinii kocim smakołykiem są również ryby, które podawane w nadmiarze mogą być szkodliwe. 4. Młody kociak czy dorosły kocur? Zagwozdką dla osób zastanawiających się nad przygarnięciem kota, jest wybór pomiędzy kocięciem a dorosłym kotem. W obiegowej opinii młody kot nie ma swoich przyzwyczajeń i łatwiej go ułożyć. Z drugiej strony taki maluch niewiele rozumie i potrafi o wiele częściej zaskoczyć nas nieprzewidzianym zachowaniem. Z kolei adoptowany dorosły kot jest bardziej przewidywalny i potrafi dostosować się do nowych warunków i zwyczajów. Takie zwierzę jest również wdzięczne za opiekę i znalezienie dachu nad głową. Zdaje sobie sprawę, że został zabrany do lepszego miejsca. 5. Jak pogodzić psa i kota? Pies musi pogonić kota - to chyba najstarszy z mitów na temat relacji tych dwóch gatunków. Jednak mogą być najlepszymi przyjaciółmi. Kluczową rolę w kształtowaniu ich relacji odgrywa właściciel. Musi umiejętnie zbliżać je do siebie i pilnować ich reakcji. Z pewnością łatwiej jest wypracować pożądane zachowania u młodych czworonogów. Razem poznają świat, bawią się i badają teren. Są dla siebie naturalnymi kompanami i nie reagują agresywnie. Starsze zwierzęta należy stopniowo przyzwyczajać do siebie. Powinny wcześniej poznać zapachy swoich przyszłych współtowarzyszy, posiadać własne bezpieczne strefy, jak oddzielne posłania czy miski z jedzeniem i piciem (kota lepiej stawiać wyżej np. na parapecie lub blacie w kuchni). Gdy już zamieszkają razem, należy także pamiętać, by obojgu poświęcać tyle samo uwagi. Odtrącone zwierzę będzie odnosiło się wrogo do właściciela oraz konkurenta. Przeważnie bardzo młode koty i psy dobrze rozwijają się ze sobą. Gdy łączymy je w późniejszym wieku, zawsze powinniśmy raczej pilnować bezpieczeństwa obu stron, niezależnie od wieku wprowadzanego. Przeważnie młodszemu zwierzęciu poświęcamy więcej uwagi, przez co niepotrzebnie wzbudzamy uczucie odrzucenia w dotychczasowym domowniku. Warto więc nagradzać chwile spędzane wspólnie przez oba zwierzęta przyjacielską zabawą (nawet jeśli kot się bawi na kanapie, a pies obok na podłodze). Finalnie zaczną akceptować swoją obecność i zmniejszy się dystans między nimi. Podobnie powinniśmy przyzwyczajać naszego kota do obecności nowo narodzonego podstawie materiałów prasowych Purina Cat Chow Zobacz też nasze sposoby na plamy: Codziennie z ulic zbieranych jest wiele nowo narodzonych, porzuconych kociąt. Mimo to, że bardzo godne podziwu jest przyjmowanie jednego lub wielu kociąt, powinieneś mieć podstawową wiedzę, jak powinna wyglądać opieka nad kociętami, aby nie narażać życia swojego nowego pupila na jeśli ssaki te są wychowywane przez matkę i karmione przez nią w pierwszych 45 dniach życia. Jest to najbardziej naturalny i skuteczny sposób na prawidłowe rozwinięcie układu odpornościowego oraz stawów małego w wielu przypadkach matka umiera podczas porodu lub musi je porzucić, aby przeżyć. Kocięta często znajdowane są tuż po urodzeniu, co jest ich najbardziej wrażliwym momentem. Istnieją instytucje, które poświęcają czas i zasoby pieniężne, aby pomóc tym stworzeniom. Każdy, kto chce pomóc, może się do nich zgłosić na możesz zrobić, by uratować porzucone kocięta?Opieka nad kociętami wymaga zachowania spokoju i cierpliwości. Dobrze jest poczekać i stopniowo zdobyć zaufanie kociaka. Jednak może to być szczególnie trudne u używaj rękawic, by zachować higienę i zminimalizować ryzyko zakażeń. Kotek mógł wejść w kontakt z zanieczyszczeniami i mikroorganizmami. Nigdy zbyt dużo ułóż ostrożnie małe kotki w klatce przeznaczonej do transportu zwierząt tak, aby nie uciekły. Jeśli nie masz klatki, możesz tymczasowo użyć kartonowego już je wszystkie zbierzesz, zawieź je natychmiast do weterynarza lub schroniska dla zwierząt. Kociaki powinny zostać zbadane w celu ewentualnego leczenia wszelkich zagrożeń zdrowotnych lub problemów fizycznych, jakie mogą u nich opieka nad kociętamiPrzed zabraniem kociąt do domu upewnij się, że znasz podstawy opieki nad nimi i odpowiednio przygotuj swój dom, aby mogły w nim TemperaturaKoty są znacznie bardziej wrażliwe na zimno niż psy. Powinny przebywać w ciepłych pomieszczeniach. W ciągu pierwszych kilku tygodni kocięta nie są w stanie same regulować ciepłoty ciała. Ryzyko wystąpienia hipotermii lub choroby płuc jest w tym momencie bardzo wysokie. Z tego powodu ważne jest, aby przechowywać je w ciepłym poduszka może być dobrym rozwiązaniem dla regulacji temperatury ciała kotka. Bacznie go obserwuj podczas używania takiej poduszki, by uniknąć ewentualnych oparzeń. Zapewnij mu suche, czyste i ciepłe regionach chłodnych, szczególnie w okresie zimowym ważne jest, aby zwracać baczniejszą uwagę na temperaturę w pomieszczeniu. Temperatura otoczenia powinna wynosić około Zapewnij mu wygodęKocięta muszą czuć się bezpiecznie, aby w pełni odpocząć i odzyskać siły. We wczesnym etapie życia koty zazwyczaj śpią dość dużo. Dlatego należy przygotować im miejsce do nad kociętami nie jest zbyt skomplikowana, możesz przygotować coś prostego, na przykład pudełko z czystym i miękkim ręcznikiem do spania. Najważniejsze jest, żeby kotek czuł się HigienaKiedy opiekujesz się uratowanym kotkiem musisz upewnić się, że jest czysty, zanim będzie mógł swobodnie chodzić po domu. W ten sposób nie narazisz zdrowia pozostałych domowników, a także innych zwierząt kąp go od razu, ponieważ jest jeszcze bardzo delikatny. Zamiast tego możesz go umyć wilgotnym ręcznikiem. Kiedy kotek będzie trochę zdrowszy i silniejszy, wtedy warto zrobić mu Potrzeby fizjologiczneW zależności od tego ile lat mają kocięta, konieczne może być stymulowanie ich dróg moczowych i układu trawiennego. Nowo narodzone kocięta (w wieku do dwunastu tygodni) nie jest w stanie kontrolować swojego pęcherza oraz ruchu wylizuje jego narządy wewnętrzne, stymulując je. Dlatego ważne jest, aby oczyścić kocię przed i po karmieniu. Możesz użyć bawełnianej kulki lub kawałka gazy z ciepłą wodą. Po jakimś czasie kociaki będą mogły nauczyć się samodzielnie załatwiać swoje potrzeby w Zrównoważona dietaKocięta młodsze niż półtora miesiąca muszą być karmione mlekiem modyfikowanym przeznaczonym dla kociąt. Przed jego podaniem należy skonsultować się z weterynarzem. Po 45 dniach kocięta mogą zacząć jeść posiłki stałe. Przestawianie na pokarm stały powinno odbywać się stopniowo, najlepiej pod kontrolą zaufanego uniknąć niekontrolowanego rozmnażania i produkcji kolejnych bezdomnych kociaków, zaleca się sterylizację lub kastrację kota po osiągnięciu dojrzałości płciowej. Choroby. Objawy starzenia się kota bardzo przypominają te, które występują u ludzi, dotkniętych chorobą Alzheimera. Kocie, niczym nieuzasadanione wrzaski, marudzenie i unikanie kuwety nie są więc ma prawdopodobnie 20 lat. Prawdopodobnie, bo został znaleziony i przygarnięty przez Kasię już jako koci troskliwej opiece ten koci staruszek wciąż jest w niezłej formie, ale wiekowy organizm zaczyna powoli szwankować, więc wizyty u weterynarza zdarzają się coraz ostatnio stracił apetyt, opiekunka zafundowała mu pełny pakiet badań. I okazało się, że przyczyną pogorszenia stanu zdrowia jest, prócz niedomagań wątroby, nadczynność wdrożone leczenie przyniosło efekt – Ignaś znów zaczął jeść i jak dawniej czynnie okazuje niezadowolenie, kiedy aplikuje mu się lekarstwa; ma wtedy jakby więcej łapek, zaopatrzonych w większą liczbę pazurków…Kiedy bolą łapkiDwa tygodnie temu pisaliśmy o życiu starych kotów, między innymi także o zagrażających im wspomnianej cukrzycy i tarczycy, w starzejącym się kocie mogą „popsuć się” także inne organy. Częstą przypadłością, związaną z wiekiem, zwłaszcza w przypadku kotów otyłych, są zmiany w opiekun bez trudu zauważy zmiany w sposobie chodzenie kota i fakt, że kot stara się jak najmniej chodzić, często za to leży i więcej śpi. Ma też trudności z wskakiwaniem na wyższe miejsca, a przy chodzeniu stawia sztywno stawów mogą też być przyczyną załatwiania się obok kuwety; wejście do niej, przez wysoki brzeg, wiąże się bowiem z koniecznością podniesienia wysoko nóg, a tak trudno to zrobić, kiedy łapki bardzo AlzheimerStarzejący się kot może przejawiać dziwne zachowania. Może to być np. nocne miauczenia, czasem przeradzające się w wycie i krzyki lub załatwianie się poza czasem wykazuje nieuzasadniony niepokój lub wręcz przeciwnie – otępienie i oderwanie się od rzeczywistości – tak, jakby się nagle „zawiesił”.Pierwszą reakcją na takie zachowania powinna być wizyta u weterynarza i przeprowadzenie dokładnych badań. Jeśli jednak okaże się, że kot fizycznie jest zdrowy, ale zachowuje się inaczej niż zwykle, można przypuszczać, że „choruje na starość”.Objawy starzenia się kota bardzo przypominają te, które występują u ludzi, dotkniętych chorobą Alzheimera. Kot staje się nieznośny i marudzący, traci kontakt z otoczeniem, zapomina, po co przyszedł z kuchni do pokoju, wiele godzin leży bez ruchu. Takie objawy noszą nazwę zespołu zaburzeń poznawczych. Ale i w takim przypadku możemy jednak pomóc naszemu mu, co prawda, nie przywrócimy, ale istnieją już specjalne karmy, które pozwalają na zmniejszenie starczych dolegliwości. Warto też jednocześnie podawać mu dodatkowo witaminy A, C i oczy, stare uszy…Kocie wrzaski, wydawane bez szczególnego powodu, mogą w przypadku starszego kota oznaczać, że staje się głuchy. A objawy dezorientacji są czasem związane z pogarszającym się z dolegliwości podeszłego wieku jest bowiem zaćma starcza. Czasem bywa ona skutkiem cukrzycy i wówczas leczenie podstawowej choroby zmniejsza objawy niedowidzenia. Jeśli jednak jest to tylko związane z wiekiem, niewiele możemy kotu tylko leczenie objawowe w postaci zapuszczanych do oczu kropli, które nieci spowolnią postęp choroby.…wątroba, żołądek i nerkiChoroby organów wewnętrznych dotykają także koty całkiem młode, ale, podobnie jak u ludzi, największym zagrożeniem są dla staruszków. Dlatego tak ważne jest wykonywanie u starszych kotów badań ile w sprawie szczepień zwierzaków w podeszłym wieku wielu weterynarzy skłania się do teorii, iż – zwłaszcza w przypadku kotów przebywających wyłącznie w domu i wcześniej szczepionych – można ich zaniechać, o tyle nikt nie ma wątpliwości, że zafundowanie staremu kotu co najmniej raz w roku kompletu badań (morfologia, mocz, profil nerkowy i wątrobowy, hormony tarczycy) jest nader tego dieta kociego seniora musi być dostosowana do jego wieku. Opinie na temat gotowych karm dla starszych kotów są co prawda podzielone. Z całą pewnością należy jednak unikać przekarmiania kota i raczenia go przysmakami z własnego talerza. Jeśli zaczniemy tych zasad przestrzegać już w młodości naszego kota, znacznie zwiększamy jego szanse na zdrową i pogodną starość.[email protected] Decyzja o przyjęciu kota pod swój dach równie często bywa starannie przemyślana, jak i spontaniczna. Niekiedy można się przygotować na pojawienie się kota w domu z dużym wyprzedzeniem i wszystko dokładnie zaplanować. Zdarzają się jednak sytuacje, gdy pozbawiony opieki kotek po prostu sam się znajduje i zajmuje miejsce w domu i w sercu. Opieka nad kotem dla kogoś, kto nigdy się tym nie zajmował, może wydawać się skomplikowana. O czym należy pamiętać? Dowiedz się! 1. Opieka nad kotem – jak zadbać o pupila? 2. 1. Zabezpieczenie domu 3. 2. Wyprawka 4. 3. Pierwsze chwile w nowym domu 5. 4. Żywienie 6. 5. Zabawa 7. 6. Zdrowie 8. 7. Sterylizacja 9. Opieka nad kotem – podsumowanie Opieka nad kotem – jak zadbać o pupila? Koty to nie są zabawki – to żywe stworzenia, które mają swoje potrzeby, charakter i wymagania. Zapewnienie im odpowiednich, komfortowych warunków do życia sprawi, że będą szczęśliwe i odwdzięczą Ci się swoją miłością. Zajmowanie się kotem to zadanie, któremu jest w stanie podołać każdy – wystarczy tylko trochę czasu i zaangażowania. Jak opiekować się kotem? 1. Zabezpieczenie domu To bardzo ważna część opieki nad kotem. Od tego w dużej mierze zależy bezpieczeństwo Twojego pupila. Powszechnie wiadomo, że najbezpieczniejszy jest kot niewychodzący – w domu możesz dostarczyć mu wszystkiego, czego potrzebuje. Koty jednak to istoty z natury ciekawskie, dlatego mogą nie chcieć pozostawać w domu – skuszone nagłym hałasem, obecnością ptaka, który przysiadł na parapecie lub interesującym zapachem, mogą zechcieć opuścić dom – skoczyć z okna lub na przykład wyjść przez balkon. Mówi się, że koty zawsze spadają na cztery łapy, jednak upadek z wysokości jest dla nich bardzo niebezpieczny. Nawet jeśli mieszkasz na parterze Twój kot nie jest tak do końca bezpieczny – sam upadek z niskiej wysokości może mu nie zaszkodzić, ale świat zewnętrzny jest pełen zagrożeń dla Twojego domowego pupila. Najlepszym sposobem na zabezpieczenie domu jest montaż specjalnych siatek, które nie pozwolą kotkowi wypaść, a przy tym pozwolą mu nadal wypoczywać na parapecie lub balkonie – tym razem już bez obaw, że coś sobie zrobi. 2. Wyprawka Opieka nad kotkiem wymaga skompletowania odpowiedniej wyprawki. Dzięki temu Twojemu futrzanemu maluchowi będzie przyjemniej. Na początek potrzebne będą Ci miseczki – na karmę i wodę. Wybieraj te, które łatwo myć i utrzymać w nienagannej higienie. Możesz pomyśleć też o legowisku – wybierać możesz pomiędzy zwykłymi legowiskami-pontonami, domkami dla kotów czy hamakami, które możesz łatwo i wygodnie zawiesić na przykład na kaloryferze. Istnieje wiele rodzajów legowisk, dlatego z łatwością możesz dobrać coś odpowiedniego. Nie zapominaj o kuwecie – każdy kot musi gdzieś załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne. Poza kuwetą – wybierać możesz pomiędzy tymi odkrytymi i zamkniętymi – potrzebny Ci będzie też odpowiedni żwirek. Na początek dobrze wybrać ten bezzapachowy, by kot przekonał się do kuwety i zbrylający, by łatwiej było Ci sprzątać. 3. Pierwsze chwile w nowym domu Opieka nad kotem to źródło niewyczerpanej radości, ale zmiana środowiska dla kota może być bardzo stresującym przeżyciem Niekiedy kot może zaszyć się gdzieś w miejscu, które uzna za bezpieczne i nie wychodzić przez dłuższy czas. W tym okresie dopilnuj tylko, by miał nieskrępowany i łatwy dostęp do wody i jedzenia. Nie wyciągaj go na siłę, nie stresuj dodatkowo. Gdy się uspokoi sam chętnie wyjdzie i zacznie zwiedzać swój nowy dom. 4. Żywienie Kot to coś więcej niż mrucząca, puchata kuleczka. To mały drapieżnik, który potrzebuje w swojej diecie przede wszystkim mięsa. To właśnie ono dostarczy mu najlepiej przyswajalnego białka, które jest kotu absolutnie niezbędne. Jak dbać o kota pod względem kulinarnym? Możesz karmić zwierzaka karmami sklepowymi – suchymi lub mokrymi. Wybieraj karmy wysokomięsne i z dużą zawartością białka. Możesz też komponować kotu posiłki samodzielnie – na przykład według zasad diety BARF. Najważniejsze jest dobrze zbilansowane menu. Jeśli masz wątpliwości w jego ustaleniu pomoże Ci lekarz weterynarii lub dietetyk weterynaryjny. 5. Zabawa Kot, zwłaszcza ten mały, może okazać się prawdziwym wulkanem energii. Dlatego tak istotne jest przekierowanie jego energii i zapewnienie mu rozrywki. W innym wypadku znudzony i ciekawski kociak może niszczyć meble, zrzucać rzeczy na ziemię i być wielkim rozrabiaką. Do wyboru masz mnóstwo zabawek – piłeczki, wędki z piórkami, nakręcane myszki, maskotki, a nawet wskaźniki laserowe. Wszystkie one pozwolą kotu spędzić czas samodzielnie lub razem z Tobą i dobrze się bawić. 6. Zdrowie Zdrowie jest bardzo ważne – dlatego nie zaniedbuj go u Twojego pupila. Zabieraj go regularnie do lekarza weterynarii, odrobaczaj i pamiętaj o kalendarzu szczepień. Jeśli nie wiesz na co warto zaszczepić kota, skontaktuj się z lekarzem weterynarii, on wystawi zwierzakowi książeczkę zdrowia i wszystko Ci wytłumaczy, byś zawsze wiedział, kiedy zabrać kota na szczepienie. Reaguj też szybko, jeśli zauważysz, że z kotem dzieje się coś niedobrego – jest apatyczny, nie ma apetytu lub jego zachowanie odbiega od normy – zabierz go wtedy do lekarza weterynarii, by sprawdził, czy z kotkiem wszystko jest w porządku. 7. Sterylizacja Jeśli nie planujesz otwierać zarejestrowanej, legalnej hodowli, wysterylizuj swojego kota. Nawet jeśli Twój kot jest niewychodzący – warto się na to zdecydować. Wykastrowany kocur czy wysterylizowana kotka bardzo często robią się po prostu spokojniejsze. Nie grozi im też wiele chorób układu płciowego, a także nie ryzykujesz tym, że jeśli kotek jednak w jakiś sposób ucieknie to nie wróci w ciąży w przypadku samiczek i nie przyczyni się do zwiększenia populacji niechcianych kotów w przypadku kocurów. Dodatkowo niewykastrowany kocur może znaczyć swoje terytorium. Opieka nad kotem – podsumowanie Warto wiedzieć jak opiekować się małym kotkiem – w ten sposób, gdy zwierzak zawita w Twoim domu będziesz mógł dać mu to, czego potrzebuje. Zadbaj o jego pierwsze chwile w nowym domu – daj mu miejsce do wypoczynku i załatwiania potrzeb fizjologicznych. Spędzaj z nim czas na zabawie i nauce korzystania z kuwety. Pamiętaj też o tym, że do serca kota łatwo jest trafić przez żołądek, dlatego karm go tylko wysokiej jakości pożywieniem. Ocenianie zachowania zwierząt wedle ludzkich wartości moralnych jest poważnym błędem. Rozumiem jednak, iż trudno nam tego nie robić, szczególnie w przypadku gatunków, z którymi żyjemy w tak bardzo bliskim kontakcie, jak z kotami. Koty po urodzeniu i siła matczynej miłości u kotów Dlatego, poprzez pryzmat ludzkich kryteriów, kotki są dla nas przykładem wzorowego macierzyństwa. A w przekonaniu tym, utwierdzają nas takie kocie matki, jak słynna chyba na całym świecie, Scarlett, która jest przykładem na to, że instynkt macierzyński bywa silniejszy niż instynkt samozachowawczy. Kotka ta uratowała pięcioro swoich kociąt z pożaru, omal nie przypłacając tego własnym życiem. By wynieść wszystkie maluchy, musiała co najmniej cztery razy wchodzić do płonącego domu, w którym je urodziła. Świadkowie opowiadali później, że po wyniesieniu ostatniego kociaka, Scarlett przez chwilę obwąchiwała je, jakby chciała się upewnić, że są bezpieczne, po czym straciła przytomność. Scarlett doznała bardzo poważnych obrażeń. Sierść miała niemal całkowicie wypaloną, na głowie i łapach rozległe poparzenia, straciła prawie całe małżowiny uszne. Mimo krytycznego stanu, lekarze weterynarii zdołali uratować kotce życie. Z piątki jej dzieci, przeżyła czwórka. Historia ta wydarzyła się 30 marca 1996 roku i dziś wspominana jest w internecie, jako przykład kociej matczynej miłości. Instynkt macierzyński u kotek Słysząc takie historie, jak ta opowiedziana powyżej, trudno uwierzyć, że zachowania opiekuńcze kotek to wyłącznie przejaw instynktu macierzyńskiego. Nie ma wątpliwości, iż u podłoża matczynej miłości leżą wrodzone odruchy. Zachowania opiekuńcze u kotów, na przykład, wyzwalane są przez takie bodźce, jak miauczenie kociąt, niektóre cechy fizyczne maluchów oraz ich nieporadne ruchy. Szczególne znaczenie wydają się mieć płaczliwe dźwięki, które wydają kocięta. Co ciekawe, zdarza się, że kotki reagują instynktem opiekuńczym również na płacz młodych innych gatunków. Znane są przypadki, w których kotki opiekowały się szczeniętami, pisklętami, wiewiórkami itd. Myli się jednak ten, kto myśli, iż u kotów zachowania macierzyńskie to wyłącznie skutek działania instynktu. U tego gatunku duże znaczenie w wychowaniu potomstwa ogrywa życiowe doświadczenie. Innymi słowy, kotka musi nauczyć się wielu rzeczy. Niedoświadczone samice popełniają wiele błędów, na przykład źle wybiorą miejsce na gniazdo. A bywa i tak, że odrzucają swoje dzieci, a nawet je zabijają. Koty po urodzeniu - w jaki sposób kotka opiekuje się nowo narodzonymi kociętami? Doświadczona kotka doskonale wie, jak postępować z kocimi noworodkami. Tuż po tym, jak maluch pojawi się na świecie, samica uwalnia go z resztek błon płodowych, wylizując mu dokładnie pyszczek i nos, by mogło oddychać, następnie przegryza pępowinę i dokładnie myje całe ciało kociaka. ©Shutterstock Wylizywanie noworodka przez kotkę to nie tylko kwestia higieny. W ten sposób rodzi się więź między matką i dzieckiem, a samica zapamiętuje zapach swojego potomka. Kociak też zresztą uczy się zapachu matki – zmysł węchu noworodka funkcjonuje doskonale. W bardzo krótkim czasie po porodzie, kociak zaczyna szukać matczynych sutków, by spożyć pierwszy w swoim życiu posiłek. A odnajduje je po zapachu! Jest to bardzo ważna chwila, i to z dwóch powodów. Pierwszym z nich jest to, iż w tym momencie scementowania zostaje więź między matką i jej dzieckiem. Miałem kiedyś kotkę, która urodziwszy swoje pierwsze w życiu dziecko, zupełnie nie wiedziała, co robić. Stała na nim i trącała je łapą. Wydawało się, że odrzuci potomka. Niemal siłą położyłem młodą matkę na boku, przystawiwszy kocię do sutków. Gdy tylko maluch zaczął ssać, samica rozluźniła się i zaczęła sama zajmować się dzieckiem. Drugim powodem jest to, że w pierwszych dniach po porodzie u kotów nie funkcjonuje jeszcze system odpornościowy. Mleko matki natomiast zawiera zestaw przeciwciał, które zapewniają noworodka bierną odporność na choroby. Pierwsze tygodnie życia kociąt Przez pierwsze dni życia kocięta większość czasu poświęcają na sen, jeśli akurat nie jedzą, a robią to bardzo często. W tym okresie maluchy nie mają też sprawnie funkcjonującego systemu termoregulacji. Dlatego też matka praktycznie ich nie opuszcza, karmiąc je, ogrzewając i myjąc. Bardzo ważnym elementem opieki na kocimi niemowlętami jest czyszczenie im odbytu oraz narządów moczowo-płciowych. I nie chodzi tu tylko o higienę. Kocięta w tym wieku nie potrafią samodzielnie oddawać kału i moczu. Potrzebują bodźca dotykowego. Wylizując je, kotka stymuluje procesy wydalania. Często się zdarza, iż jakiś czas po porodzie matka przenosi swoje dzieci do nowego gniazda. By to zrobić, zębami chwyta malucha za skórę na karku. Kocięta poddają się temu bez protestów, we wrodzonym odruchu podkulając łapki i ogon. Każde dziecko kotka przenosi osobno. Przeprowadzki te tłumaczy się w różny sposób. Między innymi tym, że stare gniazdo jest już za bardzo przesiąknięte kocim zapachem, staje się więc zbyt łatwe do wykrycia. Innym wytłumaczeniem jest to, że jest ono zbyt się również z teorią, która głosi i matka przenosi młode w miejsce, które będzie bardziej odpowiednie dla ich dalszego rozwoju, a w szczególności do nauki polowania. Kotka zawsze przenosi swoje potomstwo na nowe miejsce, gdy uzna, że w dotychczasowym coś im może zagrażać. Kocięta na etapie odstawiania i nauki polowania Matczyne mleko jest jedynym pokarmem kociąt do ukończenia przez nie 3-4 tygodnia życia. Jest to wiek, w którym maluchom wyrastają zęby, mogą więc powoli przechodzić na pokarm stały. Dla kotów wolno żyjących albo swobodnie wychodzących wiejskich futrzaków naturalnym pożywieniem są przede wszystkim gryzonie, ewentualnie drobne ptaki i inne niewielkie zwierzęta. Taki też pokarm matka dostarcza swoim dzieciom. Początkowo kotka przynosi do gniada martwo zdobycz, którą po prostu zjada w obecności swojego potomstwa. Prędzej czy później jednak kocięta, naśladując zachowanie matki, same zaczynają jeść mięso. I raczej nie trzeba je do tego zachęcać. Okres przechodzenia na stały pokarm to dla młodych kotów pierwszy etap nauki polowania. Wbrew pozorom bowiem, choć mówi się o czymś takim, jak instynkt łowiecki, koty muszą nauczyć się podchodzić, chwytać i zabijać zdobycz. Uważa się, iż kocięta, które między szóstym a dwunastym tygodniem życia nie widziały polującej i zabijające matki, albo innych kotów przy tych czynnościach, nigdy nie będą naprawdę dobrymi łowcami. Oczywiście mogą polować, ale nie tak skutecznie. Nauka polowania obywa się poprzez naśladownictwo. Kotka najpierw zabija swe ofiary w obecności swoich dzieci. Później, osłabiwszy wcześniej zdobycz, pozwala młodym dokończyć dzieła. Co ciekawe, kocięta, gdy dorosną, najchętniej polują na te gatunku, które łowiła ich matka. Tak na marginesie, warto również wspomnieć, że kocięta, które wychowywały się w towarzystwie gryzoni, nie polują na ten gatunek gryzonia, z którym się wychowały, a czasami nawet nie zabiją gryzoni w ogóle. Po prostu nie widzą w nich pożywienia. W przypadku typowo domowych pupili, które nigdy nie wychodzą na dwór, obowiązek dostarczania pożywienia kociętom przejmuje człowiek. Ale i w takich przypadkach przykład matki odgrywa ważną rolę. Maluchy obserwują, jak ona je, więc zaczynają ją naśladować. Tak jak ich dzicy lub półdzicy kuzyni kocięta najchętniej spożywają to, co ich rodzicielka. Uważa się, iż kocięta, które między szóstym a dwunastym tygodniem życia nie widziały polującej matki,nigdy nie będą naprawdę dobrymi łowcami.©Shutterstock Koniec opieki kotki nad kociętami W drugim miesiącu życia kocięta są już bardzo ruchliwe, chętnie się bawią, a przede wszystkim coraz bardziej intensywnie eksplorują najbliższe otoczenie. Nadzorowanie ruchliwej gromadki nie jest łatwe dla kotki. Tym bardziej, że jej dzieci stają się coraz bardziej samodzielne. Zawsze jednak przychodzi chwila, gdy kocięta opuszczają matkę. W pewnym momencie jej instynkt opiekuńczy wygasa i jej dzieci muszą zacząć radzić sobie same. Ale nie zawsze tak jest, że całe potomstwo porzuca swą rodzicielkę. U kotów wolno żyjących zdarza się, że jedna z córek pozostaje z matką, a więzi między nimi mogą utrzymywać się do końca ich życia. Wielu tzw. pseudo hodowców odłącza kocięta, gdy tylko zaczną samodzielnie jeść. Jest to stanowczo za wcześnie. U kotów wolno żyjących młode przebywają z matką kilka miesięcy, choć oczywiście więzi rodzinne stopniowo ulegają osłabieniu. Kocia matka odgrywa w życiu swoich dzieci ogromną rolę. I nie chodzi tu tylko o to, że karmi je, chroni oraz uczy polować. Niezmiernie ważną rolą kotki jest to, że uczy kocięta zachowań społecznych, które są niezbędne dla ich normalnego funkcjonowania, i to nie tylko w kociej społeczności, ale również w ludzkich rodzinach. Futrzaki zbyt wcześniej oderwane od matki mogą być bardzo bardzo trudnymi pupilami. Brak odpowiedniej socjalizacji w okresie dzieciństwa, skutkować może między innymi wybuchami agresji! Według przepisów Fédération Internationale Féline (FIFe), jednej z kilku międzynarodowych organizacji zrzeszających hodowców kotów rasowych, kocięta muszą przebywać z matką minimum 12 tygodni.

opieka nad malutkim kotkiem